|
Op zaterdag 3 nov was het weer tijd
voor de jaarlijkse snerttocht van de AWK. Dit keer vanaf een nieuwe
startlocatie: Bornerbroek. Een dorpje in de gemeente Almelo. Ma en ik gingen de
20 km voorlopen. Rond 8 uur waren we er en tegen kwart over 8 gingen we op pad. |
|
De route zou
ons naar Twickel leiden, maar eerst moesten we het dorp uit en een snelweg over.
Even buiten het dorp zagen we in de verte een hele rij koeien de weg oversteken
en toen we dichterbij kwamen liepen ze over een pad tot ze een paar honderd
meter verder pas op een weiland uitkwamen. Een heel mooi gezicht was dit.
|
|
 |
 |
 |
| Even
verderop keken we tegen de rand van het bos aan met al z'n prachtige
herfstkleuren. Rood, groen, geel, bruin,kleine boompjes, grote bomen, ja de
herfst was hier duidelijk ingetreden. |
 |
We
liepen ook al over de eerste modderpaadjes en al gauw zag ik ook de eerste
paddestoelen voor vandaag. Deze zaten aan een boomstam. Jack, die de 30 km
voorliep, haalde ons in en liep een tijdje met ons mee. Ook hij vroeg (evenals
vele anderen) of ik volgende week nog naar de WS '78 tocht in Holten ging, maar
helaas ik kan niet. We gaan een weekendje naar het wandelgezin, en misschien
daar nog een tochtje lopen. |
 |
| De tocht liep verder
door de bossen en nu richting het gehucht Azelo. Hier gingen we in en meteen
weer uit om vervolgens via een lang pad weer het bos in te gaan. |
 |
 |
|
We kwamen langs de Bakspieker. Een klein vakwerk-huisje waarin vroeger brood
werd gebakken.
|
|
|
 |
Even verderop kwamen we bij de Noordmolen, een 650 jaar oude oliewatermolen. We
hoefden nu nog maar een paar honderd meter tot de rust en besloten dan ook om
door te lopen in plaats van hier op een bankje te ploffen.
|
|
 |
|
|
 |
We zagen links van
ons tussen de bomen door een schattig klein waterplateautje en rechts een paar
paddestoelen, waaronder 1 met rood en witte stippen. Die had ik nog niet gezien
dit jaar |
 |
| Museumboerderij
Wendezoele was in zicht en via de bloemenvelden die erachter liggen kwamen we
dit terrein op. Ik wilde nog even in de plaggenhut kijken, maar die was helaas
gesloten. |
 |
|
 |
 |
 |
 |
|
|
 |
|
In deze prachtige boerderij was onze rust. Binnen was van alles te zien,
allemaal dingen die ze vroeger hadden en gebruikten. Er staat buiten ook nog een
grote schuur die ingericht is als een museum, maar die is alleen in het
hoogseizoen geopend.
|
|
|
|
|
Ma vergaapte zich aan de ouderwetse kleding en hoedjes die in de kasten hingen
en ik maakte een foto van een bord waarop stond: Allene ko'j niks, te hoope ko'j
allns. Dit betekent: alleen kun je niks, samen kun je alles.
|
|
Na de rust met koffie (maar zonder krentewegge) gingen we maar eens weer verder.
We gingen rechtstreeks de es op die tegenover de boerderij ligt.
|
|
|
|
 |
We keken tegen de
skyline van Delden aan en even later liepen we langs een bankje ter ere van de
Esch-school. We gingen de es af en liepen aan de andere kant ervan langs Erve
'Het Wanink'. |
 |
 |
 |
 |
| Dit prachtige huis
is een voormalig jachthuis van kasteel Twickel. Langs het kasteel kwamen we
vandaag niet, de 30 km wel volgens mij. |
 |
Na amper 4 km sinds
de vorige rust kwamen we al aan bij de wagenrust die midden in het bos stond.
Wij waren uiteraard de eersten van de 20 km, maar er zaten ook al mensen van de
15. Ik nam een heerlijke beker warme chocolademelk en ma een beker tomatensoep.
|
|
Na een best wel lange rust (want de tijd gaat snel als je kletst) gingen we maar
weer eens verder voor het allerlaatste stukje. We gingen de Twickelervaart over
die vol lag met bladeren en daarna volgde nog een klein stukje bos, met aan onze
linkerhand een grote golfbaan. Het laatste stuk was gelijk aan het eerste stuk,
via een lange asfaltweg moesten we de snelweg weer over en kwamen we uit op de
doodsweg (waarheen leidt deze weg ?!) |
|
|
Rechtsaf
het dorp in waar we werden begroet door deze vogelverschrikker die langs de kant
stond bij een huis en toen de rotonde nog over en we waren weer bij de
startlocatie. Ik zou nog van de lus van de 30 de pijlen afhalen maar ik had
hoofdpijn en had al besloten om naar huis te gaan.
De tocht was een hele
verbetering ten opzichte van vorig jaar, toen deze in Almelo was. Twickel blijft
altijd prachtig om doorheen te lopen, er is ook zoveel te zien!
|
|